Krupnik to jedna z tych zup, które od razu kojarzą nam się z domowym ciepłem i prostą, tradycyjną kuchnią. W tej wersji postawiłam jednak na nutę nowoczesności i do tradycyjnego krupniku dodałam kaszę jaglaną i leśne kurki. Kasza jaglana nadaje zupie lekkości a kurki wnoszą wyjątkowy, leśny aromat. To danie idealne na jesień – rozgrzewające, sycące i pełne naturalnych smaków, które przenoszą prosto do lasu.
To jedno z tych ciast, które pachną dzieciństwem. Kruche, maślane, z soczystymi śliwkami i chrupiącą kruszonką, którą w tym przepisie podkręciłam pomarańczą. To mój absolutny klasyk – nauczyłam się robić je już jako dziecko, mając może dziesięć lat. Wtedy zagniatałam je ręcznie, z dumą podsypując mąką stolnicę, ale dziś korzystam z robota kuchennego – szybciej, czyściej, a smak wciąż dokładnie ten sam. To ciasto idealne, gdy mamy ochotę na coś domowego i prostego, bez brudzenia połowy kuchni. Wszystko przygotowujemy w kilka minut – najpierw kruche ciasto, potem kruszonkę – i w efekcie otrzymujemy złocisty, pachnący wypiek, który znika szybciej, niż zdążymy zaparzyć herbatę.
Jak tylko pojawiają się w warzywniaku dynie wszelakich rodzajów, to można śmiało powiedzieć że jesień w pełni. Zdecydowanie jesień smakuje dynią, przygotowywaną na słodko i słono, dla mnie w każdej odsłonie przepyszna. Na początek sezonu dyniowego serwuje sobie pieczoną faszerowaną dynię piżmową z pachnącym, inspirowanym indyjskimi smakami farszem. Znajdziemy w nim perlisty kuskus, ciecierzyce, jarmuż i rodzynki. Do tego wachlarz aromatycznych przypraw. Wygląda pięknie i wspaniale smakuje – idealne na rozpoczęcie sezonu.
Tosty francuskie z chałki uwielbiam w każdej wersji, ale tym razem postanowiłam trochę pokombinować. Po pierwsze, dodałam do nich dynię, a po drugie – zamiast smażyć całe kromki, pokroiłam chałkę w grube paski, takie paluchy. Niby drobiazg, a jaka różnica. Wyszły cudownie złociste, mega chrupiące z zewnątrz i mięciutkie w środku. Do tego kremowy sos serkowy z nutą cynamonu, w którym aż chce się maczać te rumiane paluchy. Oczywiście tradycyjne tosty z całych kromek też są przepyszne i na pewno jeszcze do nich wrócę, ale jeśli macie ochotę na małą odmianę, koniecznie spróbujcie tej wersji. Warto, chociażby dla tych cudownie chrupiących brzegów!
Mam ostatnio słabość do makaronu udon, a że dynia wciąż króluje w mojej kuchni, postanowiłam połączyć jedno z drugim. Ale żeby nie było zbyt słodko i grzecznie, dorzuciłam pastę gochujang, odrobinę miso, sos sojowy i limonkę. Wyszło kremowo, wyraziście, lekko pikantnie i z tą przyjemną nutą umami, którą tak uwielbiam w azjatyckich smakach. A na wierzch obowiązkowo chrupiące plasterki czosnku i czarny sezam! Szczególnie ten czosnek robi tutaj świetną robotę, więc radzę go nie pomijać.
Dynia znowu wylądowała w obiedzie, ale co zrobić, skoro tak dobrze się tu odnalazła? Kilka łyżek purée dodanych do butter chicken sprawia, że sos jest mega kremowy i lekko słodki. Do tego pomidory, odrobina kremówki, masło i przyprawy — najchętniej od razu zanurzyłabym w nim chlebek, jeszcze zanim ugotuje się ryż. Z przyprawami trochę się pohamowałam, głównie z myślą o moich dzieciakach. Lubią takie smaki, ale do pewnego momentu, a zależało mi na obiedzie, który wszyscy zjemy z przyjemnością. Wyszło akurat – aromatycznie, ale delikatnie, z miejscem na tę dyniową słodycz. A do zbierania sosu zrobiliśmy szybkie chlebki z patelni. Przydały się, bo szkoda byłoby zostawić choć odrobinę.
Uwielbiam brownie – wilgotne, czekoladowe i pełne smaku. W tym przepisie dodaje do niego odrobinę jesiennej magii – dynię! Czekoladowe ciasto spotyka się tu z dyniowym, korzennym, tworząc efektowny marmurkowy deser. To idealny pomysł na przytulny, jesienny lub świąteczny deser, który zachwyci i smakiem, i wyglądem.
Jesienią zawsze mam pod ręką trochę dyniowego purée, więc chętnie wykorzystuję je nie tylko do zup czy wypieków na słodko. Tym razem trafiło do ślimaczków z ciasta francuskiego, razem z szynką, serem i garścią aromatycznych przypraw. Po upieczeniu, kiedy są jeszcze gorące i pięknie rumiane, smaruję je masłem ze szczypiorkiem – niby drobiazg, ale robi sporą różnicę w smaku. Najlepsze są oczywiście prosto z piekarnika, kiedy ciasto przyjemnie chrupie, a ser w środku jeszcze się ciągnie. U nas takie przekąski znikają ze stołu wyjątkowo szybko, często zanim zdążą porządnie ostygnąć.
Mam wrażenie, że jesienią połowa moich kulinarnych pomysłów zaczyna się od rozgrzania piekarnika. Wystarczy pokroić kilka warzyw, skropić je oliwą i pozwolić, żeby ciepło zrobiło swoje, a w kuchni od razu robi się jakoś przyjemniej. Tym razem na blachę trafiły buraki, dynia i czerwona cebula, które po upieczeniu wylądowały na porządnej warstwie kremowej, lekko słonej fety. Do tego chrupiące pestki dyni i pistacje, bo przecież przyda się coś do chrupania między kolejnymi kęsami. Niby nic skomplikowanego, a wyszło tak smacznie, że spokojnie można zjeść całą porcję.
Są takie śniadania, które trochę udają deser i chyba właśnie dlatego tak dobrze smakują. Te tosty francuskie à la tiramisu to miękka, złocista chałka nasączona mlekiem, żółtkiem i mocną kawą, a na niej lekki, waniliowy krem i spora ilość kakao. Czyli wszystkie najlepsze elementy tiramisu, tylko zamiast biszkoptów mamy chrupiące z wierzchu tosty. Do tego możemy dorzucić garść kwaśnych owoców, które świetnie przełamują słodycz i kawowy smak. To jeden z tych przepisów, przy których granica między śniadaniem a deserem robi się naprawdę mocno umowna.
Jesienią dynia ląduje u mnie dosłownie wszędzie, więc naleśniki też nie miały szans się przed nią obronić. Tym razem poszłam na całość, bo dynia pojawia się nie tylko w cieście, ale też w maślanym sosie. Same naleśniki są delikatne, mięciutkie, lekko pachną cynamonem i mają piękny, złocisty kolor. Do środka trafia puszysty serek z nutą pomarańczy, który świetnie przełamuje słodycz całości. Wszystko smakuje bardzo jesiennie. I pomyśleć, że wszystko zaczęło się od kolejnego pojemnika dyniowego purée w lodówce…
Jesienne leczo z dynią i soczewicą to potrawa, która rozgrzewa już samym zapachem unoszącym się w kuchni. Słodycz dyni pięknie łączy się z pomidorową bazą, a kiełbasa dodaje całości wyraźnego, domowego charakteru. Zielona soczewica sprawia, że danie jest jeszcze bardziej sycące i idealne na chłodniejsze dni. To prosty jednogarnkowy obiad, który przygotowujemy bez pośpiechu i który najlepiej smakuje wtedy, gdy za oknem robi się szaro i jesiennie. Idealne do miski, koca i spokojnego popołudnia.
Ten gulasz powstał trochę przypadkiem, z tego, co akurat zostało w lodówce, a ostatecznie okazał się jednym z milszych kulinarnych zaskoczeń ostatnich dni. Brukselka, kawałek kiełbasy, trochę boczku i kilka dodatków zamieniły się w porządny, domowy obiad z pysznym, kremowym sosem. Co najlepsze, nawet moje dzieci zajadały go ze smakiem, choć akurat u nas brukselka nigdy nie była szczególnie kontrowersyjnym warzywem. Wiedzą już dobrze, że nie musi być rozgotowana, gorzka i smutna, a odpowiednio przygotowana potrafi być naprawdę pyszna. Z kremowym purée ziemniaczanym ten gulasz smakował nam tak dobrze, że z pewnością jeszcze nieraz wróci na nasz stół.
Sezon na figi powoli dobiega końca, więc korzystamy, póki jeszcze można! Tym razem zamiast kroić je na ćwiartki i układać grzecznie na talerzu, trochę je rozpłaszczamy i robimy z nich carpaccio. Do tego garść rukoli, słona feta, chrupiące pistacje i odrobina balsamico. Niby kilka prostych składników, a robi się całkiem elegancko! Takie trochę fancy śniadanko albo lekka kolacja, najlepiej z kawałkiem świeżego, chrupiącego pieczywka. Przygotowanie zajmuje dosłownie kilka minut, a do tego nie zostawia sterty naczyń do zmywania, co też ma swój urok.
U nas w domu obowiązuje jasny podział obowiązków, jeśli chodzi o pizzę – mąż odpowiada za ciasto, a ja za to, co na nim wyląduje. I muszę przyznać, że proporcje doprowadził już niemal do mistrzostwa, więc pozostaje mi tylko wymyślać kolejne połączenia smaków. Tym razem padło na cztery sery, świeże figi i garść rukoli, a wszystko na cienkiej warstwie kremowego beszamelu. Słodycz fig świetnie przełamuje wyrazisty smak serów, a puszyste, pięknie wyrośnięte ciasto dopełnia całości. I tak oto nasza domowa współpraca kolejny raz zakończyła się bardzo smacznym obiadem, choć o ostatni kawałek trzeba było trochę powalczyć.
