Mięsne

Dynia znowu wylądowała w obiedzie, ale co zrobić, skoro tak dobrze się tu odnalazła? Kilka łyżek purée dodanych do butter chicken sprawia, że sos jest mega kremowy i lekko słodki. Do tego pomidory, odrobina kremówki, masło i przyprawy — najchętniej od razu zanurzyłabym w nim chlebek, jeszcze zanim ugotuje się ryż. Z przyprawami trochę się pohamowałam, głównie z myślą o moich dzieciakach. Lubią takie smaki, ale do pewnego momentu, a zależało mi na obiedzie, który wszyscy zjemy z przyjemnością. Wyszło akurat – aromatycznie, ale delikatnie, z miejscem na tę dyniową słodycz. A do zbierania sosu zrobiliśmy szybkie chlebki z patelni. Przydały się, bo szkoda byłoby zostawić choć odrobinę.

Jesienią zawsze mam pod ręką trochę dyniowego purée, więc chętnie wykorzystuję je nie tylko do zup czy wypieków na słodko. Tym razem trafiło do ślimaczków z ciasta francuskiego, razem z szynką, serem i garścią aromatycznych przypraw. Po upieczeniu, kiedy są jeszcze gorące i pięknie rumiane, smaruję je masłem ze szczypiorkiem – niby drobiazg, ale robi sporą różnicę w smaku. Najlepsze są oczywiście prosto z piekarnika, kiedy ciasto przyjemnie chrupie, a ser w środku jeszcze się ciągnie. U nas takie przekąski znikają ze stołu wyjątkowo szybko, często zanim zdążą porządnie ostygnąć.

Jesienne leczo z dynią i soczewicą to potrawa, która rozgrzewa już samym zapachem unoszącym się w kuchni. Słodycz dyni pięknie łączy się z pomidorową bazą, a kiełbasa dodaje całości wyraźnego, domowego charakteru. Zielona soczewica sprawia, że danie jest jeszcze bardziej sycące i idealne na chłodniejsze dni. To prosty jednogarnkowy obiad, który przygotowujemy bez pośpiechu i który najlepiej smakuje wtedy, gdy za oknem robi się szaro i jesiennie. Idealne do miski, koca i spokojnego popołudnia.

Ten gulasz powstał trochę przypadkiem, z tego, co akurat zostało w lodówce, a ostatecznie okazał się jednym z milszych kulinarnych zaskoczeń ostatnich dni. Brukselka, kawałek kiełbasy, trochę boczku i kilka dodatków zamieniły się w porządny, domowy obiad z pysznym, kremowym sosem. Co najlepsze, nawet moje dzieci zajadały go ze smakiem, choć akurat u nas brukselka nigdy nie była szczególnie kontrowersyjnym warzywem. Wiedzą już dobrze, że nie musi być rozgotowana, gorzka i smutna, a odpowiednio przygotowana potrafi być naprawdę pyszna. Z kremowym purée ziemniaczanym ten gulasz smakował nam tak dobrze, że z pewnością jeszcze nieraz wróci na nasz stół.

Moje dzieci to zawodowi klopsikożercy, więc kiedy na stole pojawiają się rumiane kuleczki z mięsa, sukces obiadu jest niemal gwarantowany. Tym razem jednak nawet ja byłam zaskoczona, jak szybko zniknęło z talerzy również dyniowe orzotto. A trzeba przyznać, że wyszło wyjątkowo pyszne – cudownie kremowe, aromatyczne, z wyraźną nutą parmezanu i delikatną słodyczą dyni. Do tego soczyste klopsiki z indyka i mamy obiad, który przyjemnie rozgrzewa, otula i sprawia, że jesienna plucha za oknem jakoś mniej przeszkadza. Zdecydowanie warto zrobić od razu większą porcję, bo na dokładkę może już nic nie zostać!

Nie wiem, czy istnieje lepszy sposób na wykorzystanie sezonu na figi. Jest chrupiąca pinza, kremowa burrata, słodkie figi, pesto i odrobina balsamico, które wszystko pięknie ze sobą łączy. Do tego prosciutto cotto i mamy kolację, która wygląda trochę jak z włoskiej knajpki, choć tak naprawdę jej przygotowanie zajmuje dosłownie kilka chwil.

Tym razem trochę pobawiłam się klasycznym Cezarem i zamiast grzanek dorzuciłam tortellini z ricottą i szpinakiem. Do tego oczywiście kurczak, chrupiący boczek, parmezan i kremowy sos z anchois, czyli wszystko to, co w Cezarze lubię najbardziej. Najlepsza jest jednak chrupiąca posypka, która świetnie zastępuje grzanki i dodaje sałatce fajnej tekstury. Świetnie sprawdza się również na wynos – sos i posypkę pakuję osobno, a przed jedzeniem wszystko łączę, dzięki czemu nadal jest przyjemnie chrupiąca.

To danie to prawdziwa radość na talerzu – klopsiki z indyka podane na kremowym, pachnącym pomidorami kuskusie, który, podobnie jak risotto czy kaszotta, można zrobić naprawdę aksamitny i pyszny. Uwielbiam w nim to połączenie ciepłych, delikatnych smaków kuskusu z soczystymi klopsikami i słodko-kwaśnymi pomidorkami. Całość dopełnia sos bazyliowy – lżejszy niż tradycyjne pesto, pełen świeżości i wspaniale kontrastujący kolorem z resztą dania. To fajne, wesołe danie, które zachwyca zarówno smakiem, jak i wyglądem, idealne na rodzinny obiad gdzie każdy chce dokładkę.

Ta zupa to trochę taki letni comfort food – kremowa, rozgrzewająca, ale jednocześnie pełna smaku świeżej kukurydzy i cukinii. Nie blendujemy jej całkowicie na gładko – część zupy zostawiamy z kawałkami warzyw, dzięki czemu każdy kęs jest trochę inny. Do tego kremowy serek, który robi całą robotę i nadaje zupie przyjemnej, aksamitnej konsystencji, oraz chrupiący, rumiany boczek na wierzchu. Bo umówmy się – kukurydza i cukinia są świetne, ale z boczkiem są po prostu jeszcze lepsze.

Latem najprostsze składniki potrafią stworzyć naprawdę wyjątkową sałatkę. Panzanella to klasyk kuchni włoskiej, ale tym razem dorzucamy do niej soczystego kurczaka i słodkie czereśnie, które świetnie przełamują smak dojrzałych pomidorów i chrupiącego pieczywa. Całość spaja prosty dressing na bazie oliwy i musztardy Dijon – lekki, aromatyczny i idealny na ciepłe dni.

Ten makaron to dla mnie trochę smak dawnych dietowych eksperymentów. Pamiętam, że robiłam go regularnie wtedy, gdy chciałam jeść lżej, ale nie kosztem rzeczy, które uwielbiam. I choć na liście składników pojawia się boczek, całość wcale nie jest tak ciężka, jak mogłoby się wydawać. Krewetki dostarczają sporą porcję białka, kapusta pekińska dodaje świeżości i chrupkości, a aromatyczny sos hoisin sprawia, że nawet zwykły makaron zamienia się w coś naprawdę wyjątkowego.

Są takie przepisy, do których wracam niemal w każdy poniedziałek – i ta sałatka zdecydowanie do nich należy. Dlaczego akurat wtedy? Bo po niedzielnym rosole zawsze zostaje mi kawałek kurczaka, za którym, szczerze mówiąc, solo nie przepadam. Ale wystarczy dodać chrupiące warzywa, edamame i kremowy sos orzechowy, a ten niepozorny kurczak przechodzi prawdziwą metamorfozę. Efekt? Sałatka tak pyszna, że łapię się na tym, że… zaczynam kibicować temu, żeby po rosole zawsze coś zostało!