Smaczna Strona

Od dawna uwielbiałam owsianki na zimno, jedną z moich ulubionych była czekoladowa z bananem i masłem orzechowym. Ale ostatnio została całkowicie zdetronizowana przez tą wręcz królewską owsiankę pistacjową z białą czekoladą i zieloną herbatą matcha. Nie dość że jest mega prosta w wykonaniu, bo sama w sumie robi się przez noc w lodówce, to jeszcze jest nieziemsko wręcz pyszna. Nie za słodka, bo lekka nuta gorzkiej matchy świetnie przełamuje słodycz białej czekolady, a pasta pistacjowa podnosi ją na nowy poziom smakowej rozkoszy. Możecie ją całą zmieszać, ale ja najlepiej lubię z wierzchu ułożyć warstwę pasty, na to czekoladę która po zastygnięciu tworzy chrupiący wierzch, a udekorowany pistacjami to dopiero poezja.

Moje ekspresowe tiramisu, deser tiramisu w słoiczkach, babeczki tiramisu a nawet owsianka- to chyba udowadnia że uwielbiam tiramisu i nigdy nie jest go za dużo. Ten zestaw smakowy zawsze mnie inspiruje do wykorzystywania w kolejny i kolejnych formach. Na dzisiaj rolada, pięknie się prezentuje, smakuje nieziemsko i powiem Wam że ciężko mi było się powstrzymać i próbowałam go jeszcze przed schłodzeniem, a wiadomo, że przegryziony smak jeszcze lepszy. Rewelacja!

Wierzcie lub nie ale przepis na to danie podpatrzyłam ze… zdjęcia. Znajoma wrzuciła zdjęcie dania, które jadła w restauracji, napisała właśnie że gnocchi w pomidorowym sosie z bakłażanem i to było to. Ja oczywiście najpierw jem oczami, więc od razu zachciało mi się jeść i tworzyć. Danie okazuje się banalnie proste i oczywiście przepyszne. Do tego ja uwielbiam bakłażany właśnie w zestawieniu z pomidorami, do tego dodałam ciągnącą się mozzarelle, masę parmezanu i bazylię – takie połączenie smakowe broni się samo.

Kremowy, to jest dokładnie to słowo klucz w tym daniu – użyłam wegańskiej kremówki i uzyskałam aksamitny sos, pełen smaku i łączący wszystkie pyszne składniki tego wyjątkowego dania. A są to suszone pomidory, czerwona cebula i świeża bazylia – czyli w sumie nic wymyślnego, wszystko znane, ale wyszło tak wyjątkowe danie, że wszyscy mlaskali, a najmłodszy prosił dwa razy o dokładkę. Także polecam, wypróbujcie, a wierzcie mi nawet zatwardziali mięsożercy będą zachwyceni tym smakiem.

Takie przepisy na kuchnie wegańską to ja lubię – aromatyczne i pełne różnych smaków. Taka potrwa przekona nawet zagorzałych mięsożerców – jest nie tylko pyszna, ale także sycąca. Zainspirowałam się meksykańską kuchnią, w której właśnie uwielbiam bogactwo przypraw oraz różnorodność składników, które sprawiają, że mój brzuch jest pełny na dłużej. Uczucie pełności gwarantują dwa główne elementy gulaszu – fasola oraz bataty. A do tego, dla świeżości kropla cytryny, awokado, chłodny kokosowy jogurt oraz natka pietruszki.

Wiecie że kasza ma właściwości rozgrzewające? Pewnie gdzieś to już w którymś przepisie z jej użyciem o tym wspominałam, ale to tak dla przypomnienia. Dlatego właśnie sałatka z kaszą pęczka nieodłącznie kojarzy mi się z zimą. Kasza gotowana w bulionie a potem, jeszcze lekko ciepła wymieszana z dressingiem świetnie chłonie smaki. Do tego chrupiące jabłko i tak samo chrupiące orzechy i niespodziewanie pyszna chrupiąca i słodka smażona szalotka. Całość zwieńcza mój ulubiony i nagminnie stosowany musztardowy dressing i parmezan. Obłędnie pyszna, musicie wypróbować i często do niej wracać, nie tylko zimą.

Królowa śniadań – wspaniała owsianka, w moim wydaniu uwielbiana przez każdego. Wydaje mi się, że nawet owsiankowy sceptyk po spróbowaniu tej kremowej, śmietankowej wersji zmieniłby zdanie. Mój patent to dodanie odrobinki budyniu do gotującej się owsianki – wtedy nie tylko zmieniany jej smak, ale nadaje jej super konsystencji. U nas niezmiennie najlepiej podawana z bananem i strzelającymi, soczystymi pestkami granatu. Musicie spróbować i zakochać się jak cała moja rodzina.

Klasyczne banoffee pie to ciasto bez pieczenia, na kruchym spodzie z ciasteczek, z masą krówkową, bananami i chmurą puszystej bitej śmietany. W mojej innej wersji banoffee pie też znajdzie te składniki, ale zwieńczają one mocno bananowe wilgotne ciasto, które stanowi spód. W tym cieście mamy prawdziwą gratkę – małe otwory wypełnione aksamitnym nadzieniem z budyniu i masy krówkowej. To ciasto w każdym kęsie niesie nową niespodziankę, bo można trafić na kawałek z bananem, z budyniem, z chrupiącym ciasteczkiem na wierzchu, a najlepiej złapać to wszystko razem w na łyżkę i delektować się tym smakiem. 

Podpieczone, złociste pieczarki do tego wyrazisty, rozpływającym się apetycznie ser kozi to połączenie bezbłędne. Do tego forma apetycznych, malutkich tartaletek zachęca do jedzenia. Jest to świetna propozycja przystawki, na imprezkę, posiadówkę ze znajomymi, chociaż u mnie też często jest to przepis na obiad – wtedy zamiast wycinać kółeczka, rozkładam ciasto na całą blachę, zawijam rogi i rozkładam farsz. W obu wersjach równie dobre.

Mega chrupiące i smakowite wytrwane ciasteczka z orzechami i parmezanem to mój ostatni hit towarzyskich spotkań. Świetnie nadają się do podgryzania, pasują do wina czy piwa czy po prostu same. Do tego bardzo prosto i szybko można je wykonać i równie szybko zjeść.

U mnie sałatka ziemniaczana równa się popularnością z tą jarzynową i często widnieje na różne okazje na stole. Pod względem przygotowania zdecydowanie ją lubię – mniej krojenia, obierania, kilka składników i gotowa. U mnie serwowana zazwyczaj na pierwszy lub drugi dzień świąt do zimnych wędlin, pasztetu. Ale można ją też śmiało podać do mięs na ciepło. Jest bardzo uniwersalna i prosta. Wersja z selerem i cebulą u mnie zawsze zimą. Na wiosnę mam inną wersje.

Szczerze… nigdy nie jadłam oryginalnej polędwicy Wellington, a ponoć jest pyszna tylko skomplikowana do wykonania. Jako, że w Święta nie ma co ryzykować, testować nowości zwłaszcza tych z gatunku trudnych, postawiłam na łatwiejszą wersję „Wellingtona” – tą wegetariańską, nadzianą warzywami oraz orzechami i pysznie zawiniętą w chrupiące i złociste ciasto francuskie. Mi to danie świetnie wpisuje się w świąteczny klimat – jest aromatyczne, idealnie podzielne, pięknie się prezentuje na stole i do tego przepysznie smakuje, najlepiej w akompaniamencie z domowej roboty galaretką żurawinowo-pomarańczową. U mnie będzie jedzony w drugi dzień Świąt, ale przygotowuje farsz już dzień wcześniej – najlepiej jak przenocuje w lodówce przed przygotowaniem.