Pizza

U nas w domu obowiązuje jasny podział obowiązków, jeśli chodzi o pizzę – mąż odpowiada za ciasto, a ja za to, co na nim wyląduje. I muszę przyznać, że proporcje doprowadził już niemal do mistrzostwa, więc pozostaje mi tylko wymyślać kolejne połączenia smaków. Tym razem padło na cztery sery, świeże figi i garść rukoli, a wszystko na cienkiej warstwie kremowego beszamelu. Słodycz fig świetnie przełamuje wyrazisty smak serów, a puszyste, pięknie wyrośnięte ciasto dopełnia całości. I tak oto nasza domowa współpraca kolejny raz zakończyła się bardzo smacznym obiadem, choć o ostatni kawałek trzeba było trochę powalczyć.

Nie wiem, czy istnieje lepszy sposób na wykorzystanie sezonu na figi. Jest chrupiąca pinza, kremowa burrata, słodkie figi, pesto i odrobina balsamico, które wszystko pięknie ze sobą łączy. Do tego prosciutto cotto i mamy kolację, która wygląda trochę jak z włoskiej knajpki, choć tak naprawdę jej przygotowanie zajmuje dosłownie kilka chwil.

Jak już pewnie zauważyliscie, przepisy na pinze biją rekordy popularności i nie ma się co dziwić, bo jeśli możemy mieć coś na wzór pysznej pizzy gotowej w kilka chwil, to pinza świetnie się do tego nadaje. A można na niej położyć co sobie tylko człowiek zamarzy. U mnie na fali odchudzania, zajadałam się pinzą z zielonymi warzywami, w szczególności ze szparagami. Można ją właśnie lekko odchudzić i zajadać bez wyrzeczeń jeśli za sos użyjemy serka wiejskiego i dodamy mozarelli light, jak w tym przepisie. Do tego pyszne pesto, świeża skórka z cytryny i mamy przepyszną letnią wyżerkę.

W sezonie na szparagi nie mogłabym sobie wyobrazić lepszego dodatku na pizzy niż właśnie one. Uwierzcie mi, smak jest niesamowity, świeży, lekki, wiosenny. Do nich świetnie pasuje delikatny szalotkowo-winny biały sos oraz mozzarella bufala – jej rozprywający się, kremowy środek to jest to co uwielbiam. Do tego ciasto do pizzy, cieniutkie, wypieczone – w końcu doprowadziłam przygotowanie ciasta na pizzę do perfekcji. Polecam, mniam!

Przepis na tą pizzę podpatrzyłam w jednej z moich ulubionych pizzerii – tak, tak, ja też czasem chodzę do restauracji, przede wszystkim aby smakować, podglądać i potem samemu próbować 🙂 Jednak nie byłabym sobą jakby troszkę tego pomysłu nie zmodyfikowała. W wersji restauracyjnej jadłam podobną pizzę ze speckiem – suszoną, wędzoną szynką oraz ricottą – była pyszna, oczywiście, ale w domu postawiłam na prostotę i dostępność produktów. Pokusiłam się też by zmienić wersję mięsną na wege, ale oczywiście żadna ujma dołożyć na wierzch kilka plasterków szynki parmeńskiej czy nawet cieniutkich plasterków boczku. W mojej wersji znajdziecie oprócz podstawy czyli ziemniaków, także serek wiejski i winogrona – ciekawy dodatek, bardzo interesujący smakowo i zmysłowo zwłaszcza po upieczeniu – te małe soczyste bomby rozpadające się przy ugryzieniu.

Kurczak z rosołu, pyszny jeśli zje się z zupą lub od razu po ugotowaniu, ale jednak większość za nim nie przepada. Dokładnie tak samo miała moja koleżanka, która nie wierzyła, że coś czego nie lubi tak pysznie smakuje w tym calzone. A jest w nim wiele dobrego, a przede wszystkim dużo sera, bo aż 3 rodzaje. Do tego aromatyczne pieczarki, cebula i właśnie gotowany kurczak. To wszystko łączy się idealnie pod chrupiącym drożdżowym ciastem. Nie ma co oszczędzać, są tak pyszne, że każdy spokojnie zje minimum dwie sztuki.

Jestem wielbicielką pizzy, zwłaszcza tej domowej, na długo rosnącym, cieniutkim cieście drożdżowym. Niestety, mimo, że czas przygotowania ciasta na pizzę jest krótki, to jednak czekanie na wyrośnięcie już niekoniecznie… Nie zawsze mam tyle czasu na to, ale smak na pizzę jest. Wtedy ratuje mnie podpłomyk- szybki, pieczony placek z mąki i wody, który stanowi świetną bazę dla przeróżnych dodatków, podobnych jak te na pizzy. W tym przepisie, aby podkreślić rustykalny charakter placka, dodałam podobnie nawiązujące składniki – serek wiejski, śmietanę oraz cebulę, a do tego wyrazistą i słoną szynkę dojrzewającą. Pycha na ciepło i na zimno, jeśli jeszcze jakieś kawałki zostaną. 

Sezon na dynie zachęca do kulinarnego tworzenia – efekt mojego zaszycia się w kuchni z pomarańczową dynią opisany jest w przepisie poniżej. To ciekawe połączenie smaku słodkiej, podpieczonej dyni, słonej szynki i pikantnej rukoli, wszystko ułożone na cieniutkim, chrupiącym cieście. Dodatkowo, użycie pół na pół mąki pszennej i razowej do pizzy to nie tylko próba wprowadzenia zdrowego błonnika do ciasta, ale także uzyskania dodatkowego efektu smakowego – takie ciasto jest delikatnie orzechowe w smaku.

Chrupiący, złocisty pieróg z ciasta do pizzy, wypełniony sosem i soczystym farszem oraz ciągnącym się serem to jest właśnie calzone. W tej wersji w środku znajdziemy niezłą kompozycję – pikantne, paprykowe salami, podkreślone świeżą, kolorową papryką oraz słodką od wina cebulą. Na tym się nie kończy, bo do tego najlepiej jest dodać sos ze świeżych pomidorów oraz wyrazisty w smaku ser. Gwarantuje, że na degustacji jednego pieroga się nie skończy – ten smak wciąga.

Ta pizza jest przykładem, że proste zestawienie smaków najbardziej przemawia do serca i brzuchów innych. Wszyscy moi bliscy gdy zasmakowali tej pizzy, chcą abym teraz tylko taką serwowała. W sumie się nie dziwie – wszystko co smaczne na jednym kawałku pizzy. Swojskie smaki wędzonego boczku, sera i cebuli, a do tego idealnie pasująca konfitura borówkowa.

Pizza 4 sery należy do moich ulubionych, a jeśli gdzieś wcześniej mówiłam to o innej pizzy – odwołuje! To jest numer jeden, a przekonałam się o tym zajadając ją ostatnio późno w nocy, bez wyrzeczeń, po przejrzeniu całej listy innych równie dobrych pizzy. Stwierdziłam, że taki klasyk jest najlepszy. Oczywiście, taka zamawiana to nic w porównaniu z domową – taka jest jeszcze pyszniejsza. Smaki są bardzo intensywne, jednak trzeba przyznać, trochę ciężkie. Ja, dla równowagi podaje tą pizzę ze świeżym pesto pietruszkowych, jego odświeżający smak świetnie do tej pizzy pasuje.

Połączenie smakowe słodkich gruszek z kremowym i pikantnym pleśniowym serem to nic nowego, ale zachwyca za każdym razem. Mnie tym razem skusiło, aby ułożyć te smaki na pizzy, którą przygotowałam z mąki żytniej. Dzięki temu dodatkowi uzyskałam subtelnie orzechowe w smaku ciasto, które świetnie się łączy z dodatkami na wierzchu.