Zupa

Czy to już profanacja japońskiego ramenu czy może włoskiej carbonary? A może jednak niesamowicie przepyszne połączenie w stylu kuchni fusion? Dla mnie zdecydowanie to drugie i zapewne gdy je spróbujecie to uznacie za mną to samo, że to jest PRZEPYSZNE! Zaskakujące jak to połączenie do siebie pasuje i to chyba zasługa boskiego pierwiastka umami, a jest go tu dość sporo. Aromatyczna pasta miso, wędzony boczek oraz wyrazisty parmezan – to one odpowiadają za złożony, interesujący smak. Do tego żółtko – nie dość, że pięknie wygląda, ale nadaje też przepyszną kremowość zupie. Dla wielbicieli ramenu oraz carbonary – danie nie do przegapienia.

W dzisiejszej odsłonie kolejna moja wariacja na temat ,,ramenu”. Niby baza taka sama, ale wystarczy jedna malutka zmiana lub inne dodatki i mamy zupełnie nowy smak. Więc jeśli już próbowaliście mojego curry ramen albo kokosowego z chrupiącym tofu, ten także pokochacie, nie tylko za smak, ale też szybkie i proste przygotowanie. Baza to pasta miso- uwielbiam jej smak, do tego masło orzechowe oraz aby nadać jeszcze głębszego orzechowego posmaku, odrobina pasty tahini. Kurczak tutaj też robi robotę – jest idealnie pikantno-słodki. Dodatki warzywne są tak naprawdę dowolne, ale zawsze dobrze się sprawdza jakiś grzyb – tutaj akurat pieczarka i jakiś zielony dodatek – upolowałam pak choy więc nie mogło być inaczej.

Trochę przyznaje że kiedyś ta zupa była zmorą mojego dzieciństwa i niezmiennie kojarzyła mi się z zimowymi wyjazdami do znajomych do Czech, którzy serwowali nam tę zupę na rozgrzanie po dniu pełnym zimowych atrakcji . Wychodzi jednak na to, że do niektórych smaków trzeba dojrzeć, teraz nie mogę uwierzyć, że coś co uważałam za ,,dziwne niesmaczne robaki w zupie” tak świetnie podkreślają jej smak.  A chodzi o kminek. Nie tylko działa on dobrze na wiecie co… ale też świetnie podkreśla smak kapusty. Aby ta zupa była jeszcze lepsza, należy się postarać do dobrej jakości kiełbasę. Może nie jest fit, ale powiem Wam że talerz takiej gęstej i pożywnej zupy wystarczy jako jednodaniowy obiad.

Jeśli ta zupa nie jest jednym z numerów jeden w kategorii comfort food to już nie wiem co nim jest. Gęsta, kremowa, aromatyczna, z mnóstwem przepysznych dodatków, no taka miska to szczęście w czystej postaci. I już nie wiem co w niej bardziej robi robotę – przepyszna surowa kiełbasa czy serowy beszamel który się do niej dodaje. Do tego jest tak sycąca, że w sumie wystarczy na jedno danie, ale porcja musi być porządna. Poza tym, trzeba się przygotować na dokładni, bo jest po prostu przepyszna.

Dobra, jeśli wcześniej się gdzieś chwaliłam, że zrobiłam lub jadłam najlepszy ramen na świecie, teraz już się to nie liczy. Wszystko zostało cofnięte za sprawą tego kokosowego cuda z miso i chrupiącym tofu. Zaskakujące, że tak prosty wywar, dosłownie na kilku składnikach może być tak pełen smaku i aromatu. Do tego dodatki, w tym wypadku dość niebanalne, bo to słodko-orzechowe chrupiące tofu jest naprawdę wspaniałe i do wykorzystywania w wielu innych potrawach. Więc jeśli macie ochotę na coś wyjątkowego, skompletujcie składniki – wierzcie mi, większość z nich już jest łatwo dostępna w większości sieciówek, i przygotujecie sobie ten pyszny ramen.

W gorące dni orzeźwiające gazpacho to czasem jedyne czego mi trzeba. Ten z dodatkiem melona szczególnie ujął moje serce swoją świeżością, owocową nutą i wyjątkowym smakiem. Jego subtelną słodycz podkreślają dodatkowo dojrzałe pomidory i ocet balsamiczny. Ogórek odświeża, a jeśli użyjemy melona Galia, ten ogórkowy smak będzie tym bardziej wyczuwalny.

Kiedyś pewna oglądająca zwróciła mi słusznie uwagę że coś co nazywamy ramen może nim nie być, że słowo ramen wywodzi się tak naprawdę od konkretnego makaronu o tej właśnie nazwie. Dowiedziałam się czegoś nowego w tej dziedzinie, za co bardzo dziękuje, nie mniej jednak w Internecie potocznie używa się tej nazwy dla inspirowanej azjatyckimi smakami zupy z masą pysznych dodatków. Więc nie będę odstawać, przyjmijmy więc że przygotowałam dla Was kolejny przepis a’la ramen, tym razem w wersji HOT! No jest pikantnie, nie powiem, bo i czerwona pasta curry i chrupiące chili. Wszystko łagodzi mleczko kokosowe oraz delikatne dodatki jak jajko czy chrupiące tofu. Bardzo pyszna kombinacja, do zrobienia dosłownie w moment.

Barszcz czerwony – niby jeden a jednak tak wiele możliwości jego przygotowania. U mnie na blogu znajdzie już 3 różne rodzaje barszczu – tradycyjny, z kiszonych buraczków, ze śliwką. Ten inspirowany jest przepisem babci i pomysłem z internetu aby schłodzić go przez noc w lodówce aby nabrał smaku. Oprócz tego, że smak jest obłędny, to jeszcze możemy go spokojnie przygotować wcześniej bo przecież tak musi być. Do uszek, do krokietów, do pasztecików, do picia samego – jest przepyszny i obowiązkowy na Święta.

Jesień to dla mnie zdecydowanie ulubiona pora na rozgrzewające zupy. Taka zupa z kiełbasą, jarmużem i fasolą zdecydowanie wpasowuje się w jesienne klimaty należy, do tego świetnie smakuje. W trakcie gotowania zupa staje się gęsta i kremowa, i przez to jest też bardzo sycąca. Ja do swojej dodaje jeszcze kilka płatków tartego parmezanu, aby ją dodatkowo podkręcić. 

W tym roku królować u mnie będzie na stole grzybowa – ulubiona zupa moje męża – przepis na jej wykonanie znajdzie oczywiście na blogu. Niestety, moje dzieciaki grzybowej nie mogą, za barszczem szału nie ma, poza tym… dzieci, barszcz, białe koszule i obrus… O NIE! Dlatego już od grudnia zaczęłam eksperymentować, co by to dzieciaki zjadły. Z prób zwycięzcą została zupa krem z białych warzyw. Biała, co by nie brudzić, gęsta, co by z łyżki nie spadałam, i jak to mówią dzieciaki ,,Mniam Mamuś”. Więc wszystko się zgadza. Poza tym warzywa korzeniowe bardzo są w zimowym klimacie, a grzaneczki w formie gwiazdek podkreślają świąteczny klimat.

Jesiennych inspiracji z wykorzystaniem dyni ciąg dalszy. W tej odsłonie zupa, ze wspomnianą dynią, ale także z jarmużem i białą fasolą – ta mnogość dodatków sprawia, że zupa jest sycąca. Do tego parmezan oraz świeże pieczywo, ale można je pominąć. Jednak ja uwielbiam zamoczyć kawałek bułki w gorącej zupie i tak zajadać.

Kremowa zupa z delikatną nutą czosnku to idealna, rozgrzewająca propozycja na chłodne dni. Nie musicie się bać, że po tej zupie odpędzicie od siebie drugą połówkę, już nie mówiąc o wampirze – smak czosnku jest w niej bardzo wyważony, a dzięki pieczeniu, tracimy jego ostry charakter i uzyskujemy słodszą, znacznie delikatniejszą nutę smakową czosnku.